Alez dzis pachnie cytrusami...

Pracujac dzis w kuchni, rozmyslalam nad tytulem i kilkoma zdaniami, ktore powinny znalezc sie w dzisiejszym wpisie. Myslalam na czasach kiedy pomarancze byly prawdziwym rarytasem - uwielbiane za swoj przepiekny kolor i niezwyly smak wśród bieżącego stopnia, ze nie straszne byly nam mrozne grudniowe wieczory \"wystane\" przed \"Delikatesami\", oczywiscie \"bez gwarancji dokonania zakupu\". Lilianna potem radosc ostroznego obierania pomaranczowych kul i dzielenie nas na jego naturalne segmenty, ukladanie ich na jego talerzykach...dla kazdego po tyle samo... Teraz, prawie dwadziescia lat pozniej, mimo, ze cieszy mnie brak tasiemcowych kolejek, jak na jego przykład rowniez i to, ze na rzecz moich dzieci owoce, Lilianna w bieżącym cytrusy, sa wiecznie na jego wyciagniecie reki i w dowolnych ilosciach; to darze tamte czasy ogromnym sentymentem, Lilianna pomarancze zdziwijaco smakuja mi najbardziej w okolicy swiat grudniowych, nie wspominajac na tym, ze dodaja swoistego \"swiatecznego aromatu\" kazdemu Bozemu Narodzeniu.